Daha önce emekli olmak üzerine bir yazı yazmıştım. (epi topu 3. yazım zaten böyle yazınca daha havalı oluyor…) Geçtiğimiz yıl (2021) Eylül ayında emekli oldum. Son dört ayı göz önüne aldığımızda sanırım emekli hayatım konusunda bir tahmininiz vardır. Evet elbette 1 gün bile boş duramadım. Ama aç kalmama garantisinin verdiği müthiş özgüven ve özgüdü ile serbest çalışma deneyimi yaşamaya karar verdim. Bunun ayrıntıları başka bir yazının konusu olsun ….
Pandemi nedeni ile çoğunlukla uzaktan çalışma hayatımıza girmiş ve İstanbulda yaşama çilesine bir ara vermişti. Ancak devlet ve patron zihni yazılım gibi gayet uzaktan yapılabilecek bir üretimin neden ofis dışında yapılmasının daha da verimli olabileceğini kavrayamadığı için aşamalı, araç ve zaman paylaşımlı ekstra çileli yöntemlerle bizleri ofise getirmeye çalıştı. Gözden ırak olan gönülden ırak olur örneği gibi çalışanları göremeyince çalıştıklarından emin olamıyorlar sanırım. Çalışanı değil çalışmasını denetleme ve ölçmenin bir yolunu aramak yerine kart basmamızı mesai saatlerinde ofiste olmamızı bekliyorlar.
Bu bakış da benim serbest çalışma hayatına geçişime ciddi bir katkı sağladı. Sonunda 2022 ye sözleşmeli bir çalışan olarak giriyorum. Hayata daha özgür bir akıl ile baktığımı düşünüyorum. Fırsatlara daha açık, harekete hazır. Tabi pandemi ve ekonomi izin verirse bu da apayrı bir yazı konusu sanırım .
Sağlıcakla, huzurla, esen kalın dostlarım…
Havadan, sudan 